Lluvia

Cuando la lluvia golpea
suavemente mi ventana,
y veo como las gotas de agua
van corriendo lentamente por el cristal
así siento brotar las lágrimas de mis ojos
y las dejo deslizar por mi cara
como una suave caricia
y siento como me invade la nostalgia,
y no quiero dejarme dominar por la tristeza
prefiero pensar que todo pasará
igual que se calma la lluvia
y brillará nuevamente el sol.

03.09.2011, Clebella

Podedes ler outros poemas de Clebella no seu blog: clebella.blogspot.com.

Vida

Quixera que a miña vida

fose un poema sinxelo

feito de luz e de soma,

de macelas e algueireos;

feito de soños e versos;

un poema sin retórica,

feito de alma, de amor feito.

Asín ao chegar ao porto

e fitarme en seu espello,

podría dicir á morte 

sempre fun eu, sí, eu mesmo.

debullando

Poema a Sada

¡Sada! ¡Sada! terra miña
Onde o meo berce abalou
O teo nome levo escrito
No fondo do corazón.
Podes ferir e aldraxarme,
Podes meo nome negar.
Queu hei de seguir queréndote
Hasta o último alentar.
Axuntada có teo nome
Vai sempre a miña ilusión...
¡Fuchel-a musa sagrada
Que os meos versos inspirou!

Manuel Lugris Freire

Rio de mi infancia

¡Ouh río, feitizado río,

que sempre que eu te vexo, en min espertas

meos tempos ledos e o relembro sagro

da miña edá primeira!

Non parece senón que antre os pregues

das tuás ondas, que mainas escorregan,

envolves o mellor da miña vida,

días de xolda e infancia rebuldeira,

pra ilo mergullando do pasado

no escuro mar sin fondo e sin orelas.

Ouh, cántas veces, cántas, indo á escola,

xoguéi coutras rapazas nas túas veiras

á panda, e á corda, e o escondite.

Fuxiron, si, pra sempre e máis non volven.

¡Cante, si inda volveran aqués días

e con eles outra vez tamén volvera

a ledicia da miña xente toda!

¡Anacos meos! ouir poidera.

Este texto lo saque de un libro antiguo, añadiendo algo de mis vivencias.