viernes, 11 de noviembre de 2011

Sada tiene un Pazo

Sada tiene un Pazo pero no es uno cualquiera es el  Pazo de Meirás

Todo lo que tiene en su historia lo convierte en uno de los Pazos más polémicos de España. Surgen sobre su historia muchas versiones que comentan las personas mayores de nuestra Villa y hay muchos lados oscuros de como llegá a manos de su propietario, Francisco Franco. hoy en día pertenece a sus herederos; siempre escuché hablar mucho sobre el tema y más desde que vivo en Sada. Sé que desde hace un tiempo se convoca una marcha para reinvindicar que vuelva al pueblo de Sada (más información aquí), como me gusta enterarme de las cosas que pasan en el lugar que vivo, sigo este tema hace tiempo y lo único que digo es que rara vez un pueblo se equivoca. No me meto más en este charco pero tampoco paso sin pisarlo ya que Sada tiene un Pazo y no es un Pazo cualquiera.

Sigo informándome de todo lo que puedo ir descubriendo de este tema, que tiene una triste historia para un pueblo. Nada más, y para enterarme bien de este tema me gusta mucho todo lo que se  publica en este blog, que me parece muy interesante para las personas que no quieren pasar de largo en las cosas de la actualidad: A. C. Ramón Suárez Picallo. La Voz de Galicia publicó también un reportaje fotográfico sobre el Pazo que se puede ver aquí.

Termino con una frase: Los ojos no sirven de nada a un cerebro ciego.

Estas son mis  imagenes del Pazo de Meirás:

Pocos días se abren estas puertas para que el pueblo pueda admirar el que no es un Pazo más
Consta de tres torres cuadradas, en la Torre más alta Doña Emilia Pardo de Bazán escribió muchos de sus libros y tuvo instalada su biblioteca
La entrada al Pazo con la apariencia que solo el paso del tiempo puede dar
La belleza de sus paisajes. encantador.

Tiene una capilla inserta en el conjunto de la construcción
 El Pazo  y su entrada que ahora se abre al público
En 1978 sufrió los efectos destructores de un incendio
                   
                   
                  Fotos antiguas del libro Cronicas de La Villa de Sada de
                                          Ramon Rodriguez Ares

Pazo de Meirás año 1945
Fuente de granito del siglo XVIII
Residencia de Francisco Franco desde el año 1939 a 1975

Stellamaris815, Sada, 11 de Noviembre de 2011.

jueves, 10 de noviembre de 2011

Revista mariñana

A comezos do século XX, entre 1925 e 1926, viron a luz en Sada 26 números da revista quincenal Mariñana. Nas páxinas desta publicación atopamos nomes tan destacados coma Lugrís Freire ou Antón Vilar Ponte entre outros. Artigos de costumes, novas, fotografías e debuxos da Galicia de entón, pequenas pezas de creación literaria e mesmo anuncios fan desta cabeceira unha obra de grande interese para curiosos e investigadores dos nosos días.

O Concello de Sada adquiriu en 2007 a colección completa da Revista Mariñana. Esta publicación ten un grande valor histórico e axúdanos a coñecer a sociedade mariñá da época, caracterizada por unha grande fervenza cultural e política. Ademais dunha importante fonte para o coñecemento da cultura local, a Revista Mariñana converteuse tamén en lugar de encontro de persoeiros consagrados da cultura e da política tanto comarcal como galega. De feito, nas súas páxinas habemos atopar as sinaturas do escritor e axente cultural local Manuel Lugrís Freire (con algún poema como Fontán, de claras reminiscencias sadenses) ou os artigos de Ramón Suárez Picallo.

En culturagalega.org fixéronlle unha entrevista moi interesante a Manuel Pérez Lorenzo, investigador da prensa local de Sada, onde fala da revista e o seu contexto cultural e social da época. Fala, entre outras cousas, de que a Revista Mariñana non foi a única publicación cultural da época, pero si a única da que se garda unha copia íntegra. Ou tamén que a primeira publicación de Ramón Suárez Picallo que ve a luz en Galicia se publica nesta revista enviado desde Arxentina. Recomendo escoitar a entrevista enteira na páxina de cultura galega.

Máis abaixo pódense ver os 26 números da revista, pinchando en cada unha delas. Son copias en formato PDF escaneadas a partir da única colección completa da que se ten constancia, propiedade do Concello de Sada.

Núm 1 (xaneiro 1925)

Núm 2 (xaneiro 1925)
Núm 3 (febreiro 1925)

Núm 4 (febreiro 1925)
Núm 5 (marzo 1925)
Núm 6 (marzo 1925)

Núm 7 (abril 1925)
Núm 8 (abril 1925)
Núm 9 (maio 1925)

Núm 10 (maio 1925)
Núm 11 (xuño 1925)
Núm 12 (xuño 1925)

Núm 13 (xullo 1925)
Núm 14 (xullo 1925)
Núm 15 (agosto 1925)

Núm 16 (agosto 1925)
Núm 17 (setembro 1925)
Núm 18 (setembro 1925)

Núm 19 (outubro 1925)
Núm 20 (outubro 1925)
Núm 21 (novembro 1925)

Núm 22 (novembro 1925)
Núm 23 (decembro 1925)
Núm 24 (decembro 1925)

Núm 25 (xaneiro 1926)
Núm extra (febreiro 1926)

Obtiven a información para redactar e publicar a revista na web do concello de Sada e na páxina culturagalega.org onde tamén se pode escoitar unha entrevista íntegra a Manuel Pérez Lorenzo, investigador da prensa local de Sada. Foi tamén de gran axuda a información proporcionada por Maruja e a A. C. Ramón Suárez Picallo. Gracias a todos eles.

miércoles, 9 de noviembre de 2011

El globo de Sada





Agosto, fiestas patronales
El globo de Sada se vino confeccionando y lanzando al cielo durante muchos años. Se lanzaba en las fiestas de Agosto en competición con el de Betanzos. El artífice era D. Ángel Vázquez Varela y sus hermanos. El enorme aerostato de papel, medía veintitrés metros de altura y cuarenta y cinco de diámetro. Cada cuarterón era pintado y dibujado con alegorías de los sucesos acaecidos durante el año. Se inflaba con el gas que producía la combustión de gasóleo. Colgada de la base pendía una pequeña barquilla de barrotillos con petardos y bengalas y al elevarse este se disparaban todos los fuegos artificiales de la barquilla. El último globo de Sada se elevó en el año 1961. Los dibujos los habían realizado Isaac Díaz Pardo, Salvador Prado Das, José Luis Montero y José Llenera. Esta información la recopilé de un libro.

martes, 8 de noviembre de 2011

Las fiestas de agosto

Desde tiempo inmemoriales se celebran en Sada las Fiestas Patronales, del 15 al 18 de agosto, bajo la advocación de la Virgen María y San Roque. Cuatro días de fiesta por todo lo alto.

Por la mañana las alboradas con grupos de gaitas del país acompañadas de gigantes y cabezudos, los pasacalles con la banda de música, la Santa Misa, la procesión con la Virgen María, San Roque y San Mamed, arcos cubiertos de laurel por las calles, el concierto de la banda en la plaza de San Roque, las regatas, las carreras de obstáculos, cucañas marítimas y terrestres, carreras de burros, carrozas extraordinariamente adornadas, danza con arcos, balcones engalanados con banderas y mantones, las casetas de feria, helados, múltiples actividades para los niños, rosquillas, barquillos, voladoras, tiovivos y lanchitas, los bailes en la Plaza de España amenizados por banda y orquesta, la procesión marítima, la noche del globo, la sardillada y por último la sesión de fuegos artificiales.

Tengo que decir por mi edad y vivir en esos años, que eran unas fiestas muy esperadas todo el año, que se disfrutaba muchísimo con tan poca cosa (para el mundo de hoy); disfrutar participando en los juegos sin gastar nada, solo reírse y disfrutar sanamente, para ese momento, era lo máximo, tengo muy buenos recuerdos de esos años y quiero compartirlo con la gente que quiera leerlo, sobre todo con los jóvenes.

jueves, 3 de noviembre de 2011

Mercado municipal

El mercado, aunque pequeño, es acogedor, para un pueblo que no es muy grande, se necesitan más puestos aunque los que hay son suficientes. El pescado muy fresco, solo existen dos puestos, la pescadería que tiene ahora una nueva generación; antes estaba la madre de la chica que está ahora, trabajó en el mercado 30 años, ya estaba en el anterior mercado, una trabajadora incansable. Este es un pequeño homenaje a las personas que no dejan morir estas profesiones. La florista que también lleva muchos años, en el momento que hice la foto no tenía muchas flores porque hace poco fue el día de todos los santos y acabó con todo. Suele hacer unos ramos y centros preciosos para novias, cumpleaños y cualquier tipo de evento. Y lo digo por experiencia.